ชั้นหนังสือด้านหนึ่งค่อย ๆ เลื่อนออก เผยให้เห็นบันไดแคบซึ่งทอดขึ้นไปยังชั้นบนสุด
กวินเดินตามเสียงกระซิบไป
ปลายบันไดมีห้องนอนหนึ่งห้อง ประตูไม่ได้ล็อก และสิ่งที่อยู่ภายในทำให้เขาหยุดหายใจไปชั่วขณะ
เสื้อผ้าในตู้เป็นของเขา
หนังสือบนโต๊ะมีชื่อของเขาเขียนอยู่
แม้แต่กล้องถ่ายภาพตัวเก่าที่หายไปหลังอุบัติเหตุก็วางอยู่ข้างเตียง
บนผนังเต็มไปด้วยภาพถ่ายของกวินกับหญิงสาวในภาพวาด
บางภาพถ่ายในสวนหน้าคฤหาสน์ บางภาพถ่ายใต้โคมระย้า และบางภาพแสดงให้เห็นทั้งคู่กำลังทดลองกลิ่นหอมจากขวดแก้วจำนวนมาก
ด้านหลังภาพใบหนึ่งมีลายมือเขียนว่า
“ถึงวันที่คุณลืมทุกอย่าง
จงกลับมาตามกลิ่นที่คุณเคยสัญญาว่าจะไม่มีวันลืม”
ทันทีที่อ่านจบ ความทรงจำสั้น ๆ ก็แล่นผ่านเข้ามา
มือของหญิงสาวกำลังปิดฝาขวด
แสงแชนเดอเลียร์สะท้อนบนพื้นหินอ่อน
และเสียงของเธอบอกว่า—
“กลิ่นนี้จะพาคุณกลับมาหาฉัน”
กวินทำภาพหล่นจากมือ
เบื้องหลังภาพมีแผนผังคฤหาสน์ และตำแหน่งห้องหนึ่งถูกวงไว้ด้วยหมึกสีแดง
ห้องนั้นอยู่สุดทางเดินชั้นบน
แต่เมื่อกวินมองจากหน้าต่าง เขากลับพบว่าในแผนผัง ตำแหน่งดังกล่าวควรอยู่นอกตัวอาคาร
กลิ่นหอมปรากฏขึ้นอีกครั้งและลอยนำออกไปจากห้อง
ปลายทางเดินมีประตูบานหนึ่ง ซึ่งเมื่อครู่ยังไม่มีอยู่ตรงนั้น
เหนือกรอบประตูมีข้อความสลักไว้ว่า
“ห้องแห่งความทรงจำ”
และจากอีกฟากของประตู—
มีเสียงเคาะดังขึ้นสามครั้ง
…………..
โปรดติดตามตอนต่อไป
อ่านตั้งแต่ตอนแรกกดลิงก์ในคอมเม้นท์
